Bonjour Toulouse

15 november 2017
Bonjour Toulouse

Huh, Toulouse? Waar ligt dat?

Dat was mijn eerste gedachte. Goed dat Google Maps bestaat, anders moest ik mijn atlas van onder het stof halen. Daar, in het zuiden van Frankrijk, ging ik een maand verblijven om mijn taalniveau Frans bij te schaven. Is het gelukt? Toch wel! Kan het beter? Bien sûr!

Dit avontuur heb ik via de organisatie WEP geboekt. Ze regelden alles omtrent mijn verblijf in Toulouse, ik moest me dus nergens zorgen om maken. Ik logeerde de hele maand april bij een gastgezin. Ze kwamen me aan de luchthaven ophalen met een bordje, dit was de eerste keer voor mij en dat voelde wel leuk aan. Wanneer we richting het huis van mijn gastgezin vertrokken, passeerden we ook even langs de school waar ik de komende weken lessen zou volgen. Langue Onze bevindt zich in een zijstraatje dicht bij het centrum van Toulouse. Het had een romantisch binnenkoertje en enorm veel trappen (goed voor de conditie!). 

Uh-oh, dit is niet wat ik dacht

Ik was enorm benieuwd naar het gezin, de stad en de omgeving. Maar vanaf dag 1 scheelde er iets... Ik voelde me niet thuis in het huis waar ik een maand zou moeten wonen.

Wat nu? Op de eerste schooldag leerde ik een ander Belgische meisje kennen, Isabelle of zoals zij het liever hoort, Isabella. Voor haar was het ook de eerste dag op school, alleen ging zij 3 weken verblijven in plaats van de volledige maand. De klik was meteen gemaakt, we werden besties! Ik deelde mijn gevoel over de situatie met het gastgezin met haar en zij raadde me aan om dat op school te gaan melden en bijkomend een mail te sturen naar mijn contactpersoon van WEP. Die reageerden meteen en er werd onmiddellijk naar een nieuwe thuis gezocht voor mij. Het laatste was een match! Daar ontmoette ik mijn Italiaanse huis- en klasgenootje Giulia. Naar school gaan was eens zo fijn geworden.

Vooraleer ik naar Toulouse vertrok, moest ik een taaltest maken. Dit diende om te bepalen in welk klasniveau ik moest zitten. Er zijn verschillende programma's die je kan volgen, ik koos voor het meest intensieve programma. De lessen gingen door in de voormiddag en twee dagen per week waren er extra lessen in de namiddag. Voor mij heeft dit enorm geholpen, het is sowieso een aanrader om voor dit programma te kiezen als je snel vooruitgang wil boeken.

La vie à Toulouse

Ik ben toch een beetje verliefd geworden op Toulouse, het is zo zorgeloos, mooi en levendig. Het is een stad die alles te bieden heeft, zowel natuur als cultuur. Het was april en het weer kon haast niet beter. 's Morgens stond er een koud briesje en in de namiddag konden we in een topje en blote benen rondlopen. Tijdens de pauzes gingen we koffie of thee halen in een gezellige coffeeshop (en nee, het zijn geen coffeeshops zoals in Nederland) waar de meest vriendelijke man werkte. Mijn Italiaans klasgenootje, Francesco, had daar een klein oogje op. Na de lessen gingen we meestal samen in groep lunchen. We gingen dan picknicken of gewoon een broodje halen op het pleintje, niet zo ver van de school. Ook hebben we een keertje de lokale brasseries verkent, er is een overvloed aan keuze. In de wirwar van straatjes vond je Vietnamese keuken, Chinees, Indonesisch, Indisch, vegetarisch en nog veel meer. Isabelle en ik hadden zelfs een wekelijkse onderonsje met een tas thee en een bijhorend stukje gâteau in het meest schattige winkeltje ooit. En 's avonds spraken we met onze kliekje af pour prendre un verre aan Pont Neuf of het Saint-Pierre plein. Alle jongeren zaten daar en mooi dat het was. Verhalen die er toen verteld werden en herinneringen die daar gemaakt zijn, het is onvergetelijk.

L'amour pour toujours

Ik was klaar voor dit avontuur, maar ook zenuwachtig. Ik ging Axel een maand missen! Onze relatie bevond zich op dat moment nog in een beginfase en ik heb hem al eens een maand op zich laten wachten (cuz hard to get, you know). Er spookte de hele tijd vragen door mijn hoofd voor het vertrek, zou hij nog steeds geïnteresseerd zijn wanneer ik terugkeer of zou hij iemand anders ontmoeten terwijl ik in Toulouse zit? Het antwoord daarop is nu wel duidelijk zoals jullie kunnen zien/lezen. *instant happiness*

Tijdens mijn verblijf stuurden we elkaar leuke whatsappjes, snaps en belden we één keer per week. Het voorlaatste weekend zou ik hem opwachten op de luchthaven, maar ik kwam te laat (une grande oeps). Ik voelde me zo schuldig, ik zweette van de stress en was suuupergehaast. Maar toen ik hem daar zag staan, voelde ik de vlindertjes in mijn buik weer op hol slagen. Mijn hart bonkte uit mijn borstkast en mijn lach was zo breed dat ze er een extra vliegbaan van konden maken. Hij gaf me een dikke french kiss en knuffelde me zo hard dat we bijna onze tram misten (ja ja, je kan vanuit de luchthaven met de tram naar de stad geraken).

 

We logeerden een weekendje in het Séjours & Affaires aparthotel. De bezoekers mogen niet bij het gastgezin verblijven, tenzij het gastgezin er zelf mee akkoord gaat. Ik vond dit niet zo erg, want dan had ik een extra vakantiegevoel.

       

We hebben ons weekendje romantisch opgevuld door te gaan eten in leuke restaurantjes, een zondagse picknick te houden in Jardin Japonais, gaan wandelen, winkelen en dansen. Wat had ik hem toch gemist en in Toulouse werd ik nog eens zo verliefd. Toen wist ik het, met hem wil ik mijn toekomst delen. Als we nu daarop terugkijken, beseffen we dat we meer van elkaar hebben genoten dan we de stad hebben verkend. Axel en ik gaan sowieso nog eens terugkeren om de culturele kant van de stad te ontdekken.

Wat was jullie langste reis en naar waar? Of vertrekken jullie binnenkort?

Poka Poka

Laat een berichtje achter!

Zit je met een vraag of heb je een leuke opmerking over deze blogpost, Laat dan een berichtje achter via onderstaand formulier! Als je een iets persoonlijkere vraag wil stellen, mag je altijd mailen naar info@dekleinstedingen.be

Terug naar het artikeloverzicht